Evren çaba sarfetmemizi istemez. Evren sadece fark etmemizi bekler. Gereksiz farkındalıkla çaba içinde olan zihin berrak,saf farkındalık içinde olamaz. Hayatımızın içinde ki belalar,hastalıklarla savaşamayız. Olaylar arkasında ki nedeni fark edebilmek zihnin farkındalığı ile olur. Evrende ki akışa uyum sağlamak ve bunu zorlanmadan farkındalıkla yapabilmek an da kalmanın anahtarıdır. İyi olaylarda,kötü olaylarda hayatımıza bir akış içinde girer.Kadersel oluşumdur bu akış. Gelen ile kavga etmek,hayatımızda düzelmeyi sağlamaz.Acıyı dindirmez. Fakat bu kavganın aksine,uyum içinde farkında olmak kader yazılımının içinde ki döngüyü değiştirir. Bu uyum benim için dua’dır. Her an,her sonuç bizler için var. Su gibi uyum içinde akabilmek,doğa ile bütün olmak olmamız gereken hal durumu. Elimizden geleni yaptıktan sonra kabul etmek ve o an’da kalabilmek. Peki nedir An’da kalmak? An’da kalmak zihin,beden ve ruh bütünlüğüdür. Akışta olabilmek için an’da kalabilmek gerekir. An’da kalırken zihin beden ile uyum içinde olmalı,olmalı ki fark edebilmeliyiz. Farkındalık arttığı an an’da kalabilir,yaptığımız işin enerjisini yükseltebiliriz. Sadece yaptığımız işe…

Kedi sevmek sadece kedi severlerin anlayacağı bir cümledir. Kedilerin gizemli dünyasına girmiş kişiler kedisiz eve ev demezler. Ve genelde bir kedi alanlar muhakkak ikinci gizemli dostu hayatlarına ortak ederler. Bizim evin de kedi hikayesi pandemiden bir ay önce başladı. Çok minnoş bir yavru ile başladık.Kocaman baykuş gözleri ile bizi bizden aldı. Onula geçirdiğimiz 6 ay dan sonra ikinci bir yavruya hazır hissettim evin ruh halini,hata dinamikleri güzel dengeleyeceğine bile emin olarak,yeni baykuş gözümü instegramda gördüm ve bizim olmalı dedim. Ve koşarak gidip aldık,ailemizde ki eksik üye tamamlanmış oldu.Koskocaman bir aile olmuştuk artık. Bir maşallahınızı alırım… Sevgiyle kalın🙏

BAŞLANGIÇ Nasıl Mutlu oldum sayfamı görünce. İnternette ki ilgisiz becerim yuzunden sayfadan yazmaktan soğumuştum. Derken bir uzman ile instegram üstünden tanıştım ,nasıl güven verdi,ismine uygun biri dedim. Sonra…

Blog sayfamı yaklaşık 4 sene öce açmıştım. Tüm yazıklarım bir hata yüzünden silindi. Bir müddet bu olay yazma isteğimi içimden aldı. Bir gece tekrar yazma isteği geldı içime. Fakat bu sefer konu sıkıntısı yaşadım. 4 sene önce ki yazdıklarımı tekrar yazmak istemedim. Sanki ilgimi de çekmez olmuştu. O zaman bir günlük gibi hayatımın içinden yazmaya karar verdim. Kimse okumasa bile benden şu dünyaya bir hatıra kalsın dedim. Evet artık bu blog da günlük de yazacağım. Tüm düşüncelerimi, yaşantımı şeffaf bir şekilde paylaşacağım… Gezegende soyut olan beni yazı ile somutlaştırmış olacağım. Siz de günlük tuttun. Nasıl yazdığınızın hiç önemi yok. Önemli olan o an da hissetiğiniz duygular. Canım dedem de hep derdi kızım günlük yazın,tarihe not bırakın…

Eşim yani yeni baba askerden geldikten sonra günler daha değişik geçti…. Evde bir erkek olması evin öğrenci modundan çıkmasına neden oldu. Minnoş bir aile olduk. Ev düzenimiz aynı devam etti. Babamız düzen bozmadı. Baba gelmeden önce kendim bulduğum bir yöntemle uyku düzenine alıştırmıştım. Kızım doğduğunda akıllı telefonlar yoktu,internet o kadar da el altında değildi. O zamanlar kitaplar hala kullanılıyordu. Uyku düzenini ayrı bir başlıkta kolayca anlatacağım. Günler genç anne baba olarak geçiyordu. Lohusalık günleri oldukça geride kalmıştı artık. Kendinden emin olduğunu zanneden fakat bir o kadar acemi bir ben vardı baş rolde. Sizlere kısaca ilk bebeğimde ki lohusalık tecrübelerimi anlattım. Kısa yazdım çünkü artık hepimiz kısa ve hap bilgileri okumak,duymak istiyoruz. Neler anlatmaya çalıştıö; 1.Kendinize güvenin. 2.Sağlığınıza dikkat edin ve korkunuzdan kaçmayın. 3.Lohusalık depresyonu yaşıyorsanız bundan kesinlikle utanmayın. Bu hepimizin yüzleştiği çözümü olan bir duygu hali. 4.Lohusa evinde düzen çok önemlıdir.Özellikle anne genç ve acemi ise bu önem daha da…